از تو بیش تر از سایرین انتظار داشتم

ترم دوم سال تحصیلی ۷۸-۷۹ درس برنامه نویسی پیشرفته با ++c داشتیم. اساتید خوب از مشخصه های دانشگاه آزاد قزوین بود. ولی استاد ما جناب آقای مهندس شریفی آقابابایی یک چیز دیگه بود.

ایشان هر هفته تمرین هایی را برای بچه ها تعیین می کردند . نمونه ای از آن تمرین ها :

A : یک مثلث متساوی الساقین با * رسم کنید ، طول ضلع آنرا را از کاربر بگیرید

B : دو عدد به عنوان x, y بگیرید و یک مستطیل توخالی با سایز x * y  با کاراکتر * رسم کنید

دانشجویانی که کد دانشجویی آنها فرد است تمرین A را انجام دهند و کدهای زوج تمرین B را .

من هر دو تمرین را هر هفته برای چندتا از بچه ها به شکل های مختلف (پیام های یا نام متغیر های مختلف ) می نوشتم. نوبت تمرین خودم که میشد برای اینکه یه چیز متفاوتی باشه یک انتخاب کننده جالب می ساختم که کاربر اول انتخاب کند که کدام تمرین را می خواهد ، بعد اجرای تمرین انتخابی را ببیند

استاد شریفی با دیدن این انتخابگر ، می گفت برای هفته بعد از این استفاده نکن و جلسه بعد انتخاب گر متفاوت ای را بساز بیار.

خلاصه انتخابگر خودش چند ها برابر جمع هر دو تمرین کد نویسی داشت

پایان ترم ۳ نمره برای تمرین های هفتگی بود و ۱۷ نمره برگه کتبی. من از برگه ۱۶٫۷۵ شدم(بند هشتم سوال اول که در صفحه بعدی افتاده بود را ندیده بودم)

فکر می کنید استاد شریفی نمره من را چند اعلام کرده بود ؟

۱۵٫۵

وقتی برای اعتراض رفتم پیش ایشان در اتاق اساتید، جمله جالبی گفت : “از تو بیش تر از سایرین انتظار داشتم” و مطرح کرد که تو می تونی کدهای بهتری بنویسی و … برای همین نمره عملی ات را منفی دادم .

 

اون موقع خیلی ناراحت شدم. افرادی که اون سالها دانشگاه آزاد قزوین بودند می دونستند که تغییر نمره اعلامی از تغییر رشته کامپیوتر به پزشکی هم سخت تر بود. نمره من ۱۵٫۵ ثبت شد.

البته با افتخار اعلام کنم که من در ترم های دیگر از استاد شریفی ، دکتر محمودی و دکتر احسان حقیقت در درس های مربوط به برنامه نویسی نمره ۲۰ گرفتم

علت این افتخار ، به گرفتن نمره عالی نیست زیرا سر و ته دانشگاههای ما چی هستند که آدم به نمره اش بنازه ، بلکه به گرفتن نمره خوب از یک استاد بسیار عالی می باشد.

 

چندین وقت پیش یک فردی را در کلاس های جهاد دانشگاهی دیدم

سابقه کد نویسی در جاهایی داشت اون روزها آرزو میکردم کاش من هم در چنین شرکتی کار کرده بودم .

اتفاقات سختی را پشت سر گذاشته بود . می خواست سریع و زود برنامه نویسی وب یادبگیرد

اعتماد بنفس اش بشدت افت کرده بود

 

اغلب در گذشته ، کار کردن در شرکت های نرم افزاری بزرگ باعث می شد که برنامه نویس full stack نباشد و تنها در یک زمینه خوب رشد یکند.

عجله این فرد جمع می شد با بی تجربه گی در نحوه برنامه نویسی تحت وب سپس ضرب می شد در دیدگاهای قدیمی تحت desktop و در نهایت به توان کمبود وقت و نداشتن تمرکز لازم یک کدنویس می رسید .

نمی دانستم با وی چکار کنم.

 

بعد از اتمام دوره دعوت کردم تا در شرکتی که خودم کار می کردم، بصورت آزمایشی ۲ هفته ای کار کند

ایده آل گرایی او برای اینکه بتواند تحلیل و کد عالی داشته باشد موجب شد در طی ۲ هفته خروجی اش برابر با هیچ چی باشد.

خودم اعلام کردم که نمی توان از ایشان استفاده کرد و گفتم که تشریف ببرند

بعد از چند مدتی به وی یک شرکتی را معرفی کردم. رفت و آنجا مشغول به کار شد.

بماند که حقوق وی در آن شرکت از حقوق من در شرکت خودمان بالاتر بود.

 

بعد از مدتی شرکت مذکور از بنده خواست که برای تیم فنی آنها یک دوره در درون شرکتشان برگزار کنم

در طول این دوره مشخصه های خاص این آدم دوباره خود را نشان می داد :

  • خستگی ناپذیر
  • عجول
  • توانمند
  • کم نظم
  • کنجکاو
  • با پیش زمینه فکری قبلی در زمینه نحوه حل مسائل (نکته منفی این موضوع اینست که روش ها در بستر امروزی و اینترنت ، تفاوت های اساسی با روشهای مرتبط با بسترهای قدیمی دارد)
  • و…

اگر خصلت های مثبت این آدم در من به اندازه ایشان باشد توانایی هایم خیلی رشد خواهند کرد.

خیلی سعی می کنم تا قدم به قدم رفتن و نظم و چند مورد کوچک دیگر را با ایشان تمرین کنم . ولی ایشان خیلی پر انرژی و کنجکاو هستند.

 

این فرد از نمره ای که من به تمرینش می دهم خیلی ناراحت شده بود

این تنها یک دلیل دارد : “من از او بیش تر از سایرین انتظار دارم”

درباره‌ رضا رحیمی

رضا رحیمی
در زندگی‌ام هیچ‌چیز را هیجان‌انگیزتر از آموختن نمی‌دانم . به برنامه نویسی ، تدریس ، طراحی وب ، امنیت ، تجارت های آنلاین ، SEO و هر آنچه که به اینترنت مربوط می باشد علاقمندم. این سایت محل یادداشت های شخصی بنده می باشد

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*